Vanavond betreedt God Is An Astronaut het hoofdpodium van Patronaat, bijgestaan door celliste Jo Quail. Ik heb ze omstreeks 2009 muzikaal leren kennen en hoop dat ze de atmosferische gitaarklanken en organische soundscapes van hun studioplaten ook live waar kunnen maken.
De band staat bekend om hun filmische composities, die variëren van melancholische, dromerige melodieën tot indringende, penetrante passages. Jo Quail opent de avond met haar unieke benadering van de cello, waarbij ze met loops en effecten gelaagde, bijna orkestrale stukken creëert.
Opvallend is dat er vanavond geen woord gezongen zal worden — beide acts vertellen hun verhalen volledig instrumentaal. Een avond voor liefhebbers van muziek die spreekt zonder woorden, maar daarmee des te harder binnenkomt.
Ik ben erbij om het vast te leggen in een fotoverslag voor Brothers in Raw.



Jo Quail.


De Britse celliste Jo Quail weet met haar instrument een complete muzikale wereld op te roepen. Met behulp van loops, effecten en een experimentele speelstijl transformeert ze de cello tot een veelzijdig klanklandschap waarin klassiek, ambient en post-rock samenkomen. Haar muziek is zowel intiem als groots, van fluisterzachte melodieën tot imposante, bijna orkestrale composities.



Door haar innovatieve techniek en emotionele intensiteit weet ze haar publiek mee te slepen in een instrumentale vertelling zonder woorden. Daarnaast is ze een ronduit prachtige verschijning — een genot voor lens, oog en oor.










God is an Astronaut.


De muziek van God Is an Astronaut kenmerkt zich door atmosferische klanken die elementen van post-rock, space rock en elektronische muziek combineren. Hun tweede album, "All Is Violent, All Is Bright" (2005), wordt beschouwd als een hoogtepunt in het genre en heeft bijgedragen aan hun internationale erkenning.






Zowel de band als het publiek maakt een bovengemiddeld introverte indruk — bepaald geen avond voor crowdsurfers, uitbundigen of headbangers. Het publiek is hoofdzakelijk roerloos, met hier en daar wat luisteraars die voorzichtig met hun hoofd meebewegen. Een avond van introspectie.











